382599_10150393829123585_650083584_8652339_685574967_n

29 Απρ ΤΖΙΚΟ: «Θέλω κι άλλο ακόμα»… Κι εμείς, κι εμείς… by John D. Carnessiotis

Γνώρισα τον Tziko τυχαία στο Κ44 της Κωνσταντινουπόλεως, ένα βράδυ, πριν από μερικούς μήνες, αρχές Καλοκαιριού. Είχα πάει για ένα live, που θα τιμούσε τo blog  του graffitti artist Jason Megoulas. Ήξερα ότι θα εμφανίζονταν οι CYANNA, αλλά τίποτ’ άλλο.

Καθώς δεν εννοώ να μάθω ότι τα live αρχίζουν μισή και μια ώρα μετά την προγραμματισμένη, έφτασα κι εκείνο το βράδυ νωρίς, ως συνήθως, κι ήμουν για πολλή ώρα μόνος και λίγο αμήχανος.

Τράβηξα κάτι δοκιμαστικές φωτογραφίες της σκηνής κι ύστερα πήρε το μάτι μου στην άκρη της σκηνής ένα μικρό σωρό CD, με ένα περίεργο αυτοκόλλητο στο κάλυμμα: «Ποιός είναι αυτός, ρε γαμώτο;», ρωτούσε. Δεν καταλάβαινα πολλά πράγματα. Τι ήταν το CD αυτό; Τι εννοούσε το αυτοκόλλητο; Τι έκανε ο σωρός των CD στην άκρη της σκηνής; γιατί δεν αρχίζει το live; Ποιός είμ’ εγώ, ποιός είσ’ εσύ και ποιός είν’ αυτός, ρε γαμώτο, ο ψηλός κι αδύνατος, που με πλησιάζει και δεν τον ξέρω κι ώρα είναι τώρα να μου πει τι δουλειά έχω εγώ εκεί πέρα και πώς βρέθηκα; Πολλά υπαρξιακά ερωτήματα μαζεμένα, αλλά, τελικά ο ψηλός κι αδύνατος είν’ ένα παιδί ευγενικό, που μου μιλάει πολύ ευγενικά, μου κάνει για λίγο παρέα με small talk  και με παροτρύνει να πάρω ένα από τα CD. Το παίρνω και το βάζω στην φωτογραφική μου τσάντα, χωρίς καλά-καλά να έχω συνειδητοποιήσει και τι είναι – ΟΚ, δεν είμαι και τόσο σβέλτος στο μυαλό… Μερικές φορές, όχι πάντα! Η ώρα περνάει, μαζεύεται κόσμος, έρχεται κι ο Jason, έρχεται κι ο Spyreas Sid και τα υπόλοιπα παιδιά των CYANNA κι αρχίζει το live… και νάσου τον, πάνω στην σκηνή o ψηλός κι αδύνατος με την κιθάρα του…

Δεν μου πήρε, επί τέλους, πολύ για να καταλάβω ότι εκείνο το «ΤΖΙΚΟ», πούχα δει στην αφίσα, ήταν εκείνος κι ότι το CD ήταν δικό του και το μοίραζε γενναιόδωρα κι ότι έβγαζε από μέσα του μια μουσική πολύ τρυφερή, ίσως και λίγο πονεμένη, σαν την πόλη και τα παιδιά της… τα παιδιά μας…

Ακούστε και δείτε αυτό:

Δεν τον ξανάδα στην διάρκεια του Καλοκαιριού – όταν θέλει, μπορεί κι εξαφανίζεται τελείως! – αλλά κρατήσαμε κάποιαν επαφή κι έτσι, αρχές Οκτωβρίου πια, έμαθα πως θα εμφανιζόταν στο 6 d.o.g.s με καινούρια, πιο ηλεκτρική δουλειά, το «Θέλω κι άλλο ακόμα».  Κι επειδή ήθελα κι άλλο ακόμα, ήμουν εκεί. Κι ήταν το ίδιο ψηλός κι αδύνατος, αλλά με ακόμη περισσότερη ενέργεια – τούχε κάνει καλό το Καλοκαίρι! – να γεμίζει την σκηνή και να κάνει γκελ με μας από κάτω, να φορτίζει την μουσική, να δείχνει το ταλέντο, που κρύβει μέσα του αυτός ο ψηλός κι αδύνατος!..

382599_10150393829123585_650083584_8652339_685574967_nΣε λίγες μέρες, Παρασκευή 25/11, 11 το βράδυ (ΟΚ, υπολογίστε 11:30 εσείς), παρουσιάζεται στο MO BETTER επίσημα το CD  του Tziko «Θέλω κι άλλο ακόμα». Και θάμαι πάλι εκεί – γιατί, όπως και να το κάνουμε, θέλω κι άλλο ακόμα…